proloog van dood

 

       

Uit de hoogte, in kruinen

langszij mijn pad

van berkenbomen

krassen twee kraaien

met droge krop

proloog van dood.

 

Beeld: Hoe broos

de zonbeschenen

witte berkenschil.

 

Hulptroep van ganzen

nadert, slaat een "V"

in mijn gedachten.

 

Getjip van watervlug-

ge mezen, langs m'n schenen

naar 't gestruikte terug.

Behendig hippend, laverend,

doornen parerend.

 

 

R.D. voor mijn moeder