proloog van dood


       

Proloog van dood



Uit de hoogte, in kruinen

langszij mijn pad

van berkenbomen

krassen twee kraaien

met droge krop

proloog van dood.


Beeld: Hoe broos

de zonbeschenen

witte berkenschil.


Hulptroep van ganzen

nadert, slaat een "V"

in mijn gedachten.


Getjip van watervlug-

ge mezen, langs m'n schenen

naar 't gestruikte terug.

Behendig hippend, laverend,

doornen parerend.



R.D. voor mijn moeder



>

<